لنزهای تک کانونی

لنزهای تک کانونی

اغلب بیمارانی که از کاشت لنزهای آبدوست در جراحی­های آب مروارید و اصلاح عیوب انکساری چشم بهره می ­برند به دلیل رسوب کلسیم بر روی این نوع لنزها نیازمند جراحی ثانویه برای تعویض لنز کاشته شده خواهند شد. از طرفی لنزهای آبگریز که رسوب کلسیم در آنها حداقل است، به دلیل ماهیت ماده سازنده شان بسیار شکننده و آسیب پذیر می ­باشند و احتمال ترک خوردگی در حین کاشت در آنها وجود دارد. بنا، براین موارد وجود لنزهایی که این پدیده نامطلوب را به حداقل برساند ضروری است. استفاده از بیومواد هوشمند این پیامد را برای ما به دنبال خواهد داشت. لنزهای CT از این مشخصه برخوردارند. یکی از خصوصیات منحصر به فرد این گروه از لنزها که آن ها را از سایر لنزها جدا می­ کند توده آبدوست و سطح آبگریزشان است. در واقع به طور همزمان دو ویژگی انعطاف پذیری و ممانعت از رسوب کلسیم را برای لنز فراهم می­ کند و در نهایت جراح می­ تواند با ایجاد کوچک ترین برش لنز را در محل مناسب قرار دهد در نتیجه علاوه بر کاهش ریسک عفونت و عوارض ناشی از آن، بیمار را نیز از انجام جراحی بعدی به منظور تعویض لنز می ­رهاند.

 

CT 47LC / CT 37A

از ویژگی های یک لنز ایده آل، در وهله ی اول عدسی غیر کروی است تا بتواند از تشدید انحرافات کروی مثبت قرنیه جلوگیری کند و یا حتی برخی از این انحرافات را نیز اصلاح کند. لنزهای خانواده CT دارای عدسی تک کانونی غیر کروی می باشند و بازوهای C شکل آنها جهت فیکس کامل، عدم چرخش و تمرکز بهتر در محل کاشت کارآمد می باشد. این خانواده به دلیل خصوصیت مواد سازنده شان بسیار منعطف هستند بنابراین می توانند در جراحی با برش کوچک نقش بسزایی داشته باشند. از این خانواده می توان به لنزهای CT 37A و CT 47LC اشاره کرد. تفاوت این دو نوع لنز در اصلاح انحرافات کروی است؛ به گونه ای که لنزهای CT 37A علاوه بر عدم تشدید انحرافات کروی می توانند همانند عدسی طبیعی چشم برخی از این انحرافات را نیز اصلاح کنند (Aberration Correcting)، در حالی که لنزهای CT 47LC تنها از عدم تشدید انحرافات جلوگیری می کنند (Aberration Correcting).